- माई आजी -
माई आजीशी भेट व्हायच्या आधी एक अभिनेत्री होत्या मराठी सिनेमात त्यांची आठवण होते.मला वाटत इंदिरा चिटणीस.कजाग,खाष्ट सासू चे रोल त्यांनी अत्यंत प्रभावीपणे केलेत.माई आजी अगदी तशी होती.पण दिसण्यात खूप उजवी.भारदस्त व्यक्तिमत्व.उंची बेताचीच.रंग गोरा.गोल चेहेरा.आणि तोंडाचा पट्टा सतत सुरु.तिच्याशी कुणी सुसंवाद साधून दाखवावा.शक्यच नव्हतं.नेहेमी वाकड्यातच बोले.तिला कुणी पूर्ण दिवस खूष ठेवील तो भारत भूषण सन्मानास पात्र ठरावा. अपवाद फक्त तिची मुलगी,जावई अन नातू. बाकी सर्व लोक म्हणजे, हं.
हि माझी तशी आजी नव्हे.आजोबांची बहीण, आत्याची आई.
राहायची ती ही शहाण्यां च्या चाळीत पेण ला.
कौतुक फक्त तिच्या आपल्या माणसाचं.दिवसभर कुणा न कुणाला सुनवत असे.
कुणी माई रिझल्ट लागलाय,फर्स्ट क्लास मिळाला.म्हणत पेढे घेऊन आला तर,हो का!आमचा विन्या पण आहे हो बिकाम एलकॉम.पण थांब वडी खाऊन जा श्रीखंडाची.
मोळी विकायला कुणी कातकरीण दारावरून चालली कि तिला हटकून बोलावी.भाव विचारिल,कुठून आलीस ,कोण अस्त घरी अशी चवकशी करून घ्यायची काही नाही. पण थांब उन्हाची आलीस तर गुळ पाणी घेऊन जा म्हणे.हळूहळू त्या बायका आपणच ओटीवर पायरीशी बसून गुळ पाणी घेऊन जात.माझ्या आईला काही बोलली म्हणून मी तिच्याशी जाम भांडलो.तिला असं ऐकायची सवय नव्हती.चकित होऊन गप्प बसली. अगदी बापा सारखा आहेस म्हणली.मी म्हणालो,मग आहेच त्यांचा मुलगा न तुझा लांबचा का होईना नातू.मग हळूच गालात हसली.म्हटलं जातो आता तू काही सरळ बोलाची नाहीस न मी उगा ऐकून घ्यायचो नाही.तर म्हणली,शहाणा आहेस फारी, इकडं ये.मग कडोसरी चे पैसे कडून माझ्या हातावर ठेवलेन.माग जत्रा आहे भरलेली.तिथं दंगल आहे कुस्त्यांची ती बघ अन खादामीच हि असेल काही ते खा जा.आणि आता आत्या कड जाऊ नको,तिला काम असतात.
तू नको काळजी करू ,तिच्याकडे जाणारच.ती माझी आत्या आहे,नाही गेलो तर वाईट वाटेल तिला.
तू काय ऐकण्यातला नाहीस,मर कर हवं ते.ऐक तिला म्हण येऊन जा एकदा इकडं मी जिवंत आहे कि नाही बघायला.
तिला मी सांगतो न आहे हो माई अजून शाबूत.
हाड मेल्या कर काळ इथून.
अशी होती. फटकळ होती, फक्त आपल्या लोकांच कौतूक असणारी वाटायचं. ते काही अंशी खरं असलं तरी आतून प्रेमळ होती.पेण ला जाऊन तिला भेटलो नाही कि पुढील भेटीत उद्धार झालाच म्हणून समजा.शहाण्याच्या चाळीत अराम खुर्चीत बसून आलं गेलं न्याहाळत बसणारी.उगा त्यांना बोलवून चवकशी करणारी माई गेली नी शहाणे ची चाळ हि.
माई आजीशी भेट व्हायच्या आधी एक अभिनेत्री होत्या मराठी सिनेमात त्यांची आठवण होते.मला वाटत इंदिरा चिटणीस.कजाग,खाष्ट सासू चे रोल त्यांनी अत्यंत प्रभावीपणे केलेत.माई आजी अगदी तशी होती.पण दिसण्यात खूप उजवी.भारदस्त व्यक्तिमत्व.उंची बेताचीच.रंग गोरा.गोल चेहेरा.आणि तोंडाचा पट्टा सतत सुरु.तिच्याशी कुणी सुसंवाद साधून दाखवावा.शक्यच नव्हतं.नेहेमी वाकड्यातच बोले.तिला कुणी पूर्ण दिवस खूष ठेवील तो भारत भूषण सन्मानास पात्र ठरावा. अपवाद फक्त तिची मुलगी,जावई अन नातू. बाकी सर्व लोक म्हणजे, हं.
हि माझी तशी आजी नव्हे.आजोबांची बहीण, आत्याची आई.
राहायची ती ही शहाण्यां च्या चाळीत पेण ला.
कौतुक फक्त तिच्या आपल्या माणसाचं.दिवसभर कुणा न कुणाला सुनवत असे.
कुणी माई रिझल्ट लागलाय,फर्स्ट क्लास मिळाला.म्हणत पेढे घेऊन आला तर,हो का!आमचा विन्या पण आहे हो बिकाम एलकॉम.पण थांब वडी खाऊन जा श्रीखंडाची.
मोळी विकायला कुणी कातकरीण दारावरून चालली कि तिला हटकून बोलावी.भाव विचारिल,कुठून आलीस ,कोण अस्त घरी अशी चवकशी करून घ्यायची काही नाही. पण थांब उन्हाची आलीस तर गुळ पाणी घेऊन जा म्हणे.हळूहळू त्या बायका आपणच ओटीवर पायरीशी बसून गुळ पाणी घेऊन जात.माझ्या आईला काही बोलली म्हणून मी तिच्याशी जाम भांडलो.तिला असं ऐकायची सवय नव्हती.चकित होऊन गप्प बसली. अगदी बापा सारखा आहेस म्हणली.मी म्हणालो,मग आहेच त्यांचा मुलगा न तुझा लांबचा का होईना नातू.मग हळूच गालात हसली.म्हटलं जातो आता तू काही सरळ बोलाची नाहीस न मी उगा ऐकून घ्यायचो नाही.तर म्हणली,शहाणा आहेस फारी, इकडं ये.मग कडोसरी चे पैसे कडून माझ्या हातावर ठेवलेन.माग जत्रा आहे भरलेली.तिथं दंगल आहे कुस्त्यांची ती बघ अन खादामीच हि असेल काही ते खा जा.आणि आता आत्या कड जाऊ नको,तिला काम असतात.
तू नको काळजी करू ,तिच्याकडे जाणारच.ती माझी आत्या आहे,नाही गेलो तर वाईट वाटेल तिला.
तू काय ऐकण्यातला नाहीस,मर कर हवं ते.ऐक तिला म्हण येऊन जा एकदा इकडं मी जिवंत आहे कि नाही बघायला.
तिला मी सांगतो न आहे हो माई अजून शाबूत.
हाड मेल्या कर काळ इथून.
अशी होती. फटकळ होती, फक्त आपल्या लोकांच कौतूक असणारी वाटायचं. ते काही अंशी खरं असलं तरी आतून प्रेमळ होती.पेण ला जाऊन तिला भेटलो नाही कि पुढील भेटीत उद्धार झालाच म्हणून समजा.शहाण्याच्या चाळीत अराम खुर्चीत बसून आलं गेलं न्याहाळत बसणारी.उगा त्यांना बोलवून चवकशी करणारी माई गेली नी शहाणे ची चाळ हि.
