ताबा

डॉक्टर सुशांत शेवटचा रुग्ण तपासून जायच्या तयारीत असतानाच इंटर कॉम वाजला.कॉल गायन्याक डॉक्टर
सुनंदा चा होता.
बोल ग झाली का डिलिव्हरी करून तुझी?
नाही रे वेळ लागेल अजून.पण तू फ्री झालायस का ?
हो निघतच होतो इतक्या रिंग वाजली.
मग मी येऊ का,जरा बोलायचंय महत्वाचं.
मग त्यात विचारतेस काय ,ये लगेच.
दार उघडून सुनंदा आता आली.
बोल काय म्हणतेस.
अरे जरा निवांत वेळ आहे न तुला?
तू बोल ग.काही नाजूक समस्या आहे का.
हो ,म्हणालास तर आहे हि किंवा नसेल हि.माझ्या मनाचे खेळ हि असतील.म्हणून म्हटलं तुझा सल्ला घ्यावा.सायक्लोजीकली तुझं मत हवंय मला.
बोल मोकळेपणी.
अरे कसं सांगू कळत नाही.
जमेल तिथून सुरुवात कर.
हल्ली न पंकज ची काळजी वाटतेय.
काय झालं. त्याला काय धाड भरलीय,काल तर आम्ही ट्रेक वरून आलो.थोडा थकवा असेल.तू डॉक्टर असून घाबरतेस.
तस नाही रे.बाकी एकदम ठणठणीत आहे तो.पण गेले काही दिवस जरा विचित्र वाटतंय मला त्याच वागणं.
नक्की काय म्हणजे.
म्हणजे एरवी काहीच नाही.नॉर्मल असतो.पण पहाटे पहाटे तो माझा नसतो असं वाटून रहात सारखं.
कशावरून म्हणतेस असं.
तो खूप गाढ झोपेत असतो. चेहेऱ्यावर तृपीचे भाव आणि ओठावर मंद हसू असत.त्या वेळी बघत राहावंसं वाटत त्याच्याकडे.
मग प्रॉब्लेम कुठाय? छान आहे कि मग.
इतकंच नाही.तो त्या वेळी हिप्नोटाइझ झाल्या सारखा असतो.आपण उठवलं तरी उठत नाही.शुद्धच नसते.पण तरी तृप्त असतो.हे मला विचित्र वाटत.परवा सोनू ट्रिप हून आली. तिच्यावर त्याचा किती जीव आहे माहितीय तुला.तिला आणायला आम्ही दोघे जाणार होतो.मला झोपच लागलीं नाही.जा मात्र त्या अवस्थेत गेलेला.उठलंच नाही ठिम्म किती हलवला तरी.शेवट मी एकटीच गेले तिला रिसिव्ह करायला.सोनूला हि धक्काच बसला बाबा आला नाही म्हणून.तिला वाटलं तो आजारी आहे न मी सांगत नाहीये खरं.गाडीतून उतरली ती तशीच बेडरूम मध्ये गेली.खूप हाक मारल्यानं पण तो उठलाच नाही.पोर रडवेली झाली.का ग असं करतोय हा म्हणली.शेवट मी म्हटलं सुशांत काका बरोबर ट्रेक ला जाऊन आलाय न दमला असेल. तू झोप मग बोल त्याच्याशी.
हे जरा वेगळं आहे तू म्हणतेस तस.तुझ्या दृष्टीनं काही फिजिकल प्रॉब्लेम तर दिसत नाही न.
अजिबात नाही.लक्ष असत माझं.bp ची सुद्धा गोळी नाही अजून.म्हणून तर तुझ्याकड आले.काही मानसिक वग्रे असण्याची शक्यता आहे का बघ न तू.पण त्याच्या नकळत.
हो ती काळजी घेईन मी.मला एक सांग तुमच्यात काही तणाव किंवा त्याला काही टेन्शन वग्रे आहे का कसलं सध्या ?
नाही रे काहीही नाही.
मग जरा स्पष्ट बोलू तुमचं रिलेशन त्या बाबतीतील कसं आहे?
ते हि सुरुवाती पासून आहे तसेच ,तितकंच उत्कट आणि समाधानी आहे.खोड काढायला जागाच नाही.
मी असं करतो त्याला निवांत भेटतो ,बघतो काही क्लू मिळतो का तू काळजी नको करू.ओके.
हं.बघ बाबा काय ते.मी निघते.
चार दिवसांनी सुशांत नी सुनंदाला परत भेटायला बोलावलं.शेवटचा पेशन्ट बाहेर पडला आणि त्यानं फोन केला.
सुनंदा माझं आटोपलंय काम तू तयार आहेस का?
हो तुझ्या कॉल ची च वाट पाहत होते.
गुड चल मग निघूया.
मग दोघे हॉस्पिटलच्या बाहेर लॉन वर असलेल्या कॅन्टीन मध्ये बसले.रात्र झाल्यानं कुणी नव्हतं .दोन सँडविच आणि कॉफी ऑर्डर केली. सँडविच आलं .
आधी खाऊ मग बोलू .
ओके.
मग कॉफी आली.
बोल सुशांत .काय वाटत तुला ?
खरं तर वरवर पहाता सगळं ठीक आहे.तू म्हणलीस म्हणून मी हि त्या दृष्टीने विचार करतोय.त्या एका गोष्टी व्यतिरिक्त आणि काही बदल त्याच्या वागण्यात.
काहीच नाही अगदी आहे तसा आहे.
हे रोज होत का.
नाही पण हल्ली फ्रिक्वेन्टली वाटतंय.
उठल्यावर त्याचा मूड कसा असतो. चिडचिड करतो ,हरवलेला असतो असे काही.
नाही रे उलट खूप फ्रेश असतो.
स्ट्रेंज आहे.
मग रे ? काय आहे हे?
तसं अवघडच असत हे सर्व.बाकी कुठलं लक्षण नाही त्या मूळ ट्रीटमेंट चा प्रश्नच नाही.बरं तू हे कुणाला बोलली आहेस माझ्या शिवाय.
हो माझी मैत्रीण म्हैतीय न ती स्वाती तिला.तीन आणखी दिवे लावून टेन्शन दिल.म्हणे करणी वशीकरण सुद्धा असत हो.तुम्ही डॉक्टर लोक विश्वास नाही ठेवणार म्हणा.
हा हा .तसं नसतंच.
मग उपाय काय ?
एक आहे मी त्याला हिप्नोटाइझ करतो आणि मनातलं काढायचा प्रयत्न करू.
अरे मग त्याला सांगावं लागेल.
हो ,पण वेगळ्या प्रकारे सांगू.मी वीकेंडला येतो.मस्त जेवू. तो माझी टर उडवत असतो मला करून दाखव हिप्नोटाइझ म्हणत.ते त्याच आव्हान स्वीकारतो सांगून करतो.
पण मग पुढं त्यांन विचारलं कि काय झालं ? मी काय बोललो ? तर काय सांगायच ?
मला जमलंच नाही म्हणून सांगीन.
असं करता येईल ?
हो प्रयत्न करीन कारण तो खम्बीर मनाचा आहे.पण माझ्यावर प्रेम असल्यानं विश्वास हि आहे त्याचा .दुसरं माझा हि अनुभव आहे म्हटलं.फक्त तू तिथं थांबायचं नाही यो कदाचित कॉन्शस होईल.
पण मला जे होईल ते तू खरं खरं सांगायचं, प्रॉमिस कर.
प्रॉमिस.येतो मग रविवारी.
रविवारी ठरल्या प्रमाण सर्व सुरळीत पार पडलं.सोमवारी सुनंदा सुशांतच्या केबिन मध्ये अधीर होऊन बसलेली.
बोल सुशांत काही सापडलं?
हं.जरा विचित्रच आहे तू म्हणलीस तस.
काही सिरीयस आहे का रे जास्त.
असय कि हे मलाही कोड्यात टाकणार आहे.अशी केस इतक्या वर्ष्याच्या प्रॅक्टिस मध्ये पाहिली नव्हती.
माझी छाती धडधडतेय.
शांत हो आधी.काळजी करण्या सारखं काही नाही.किंवा पंकज मनोरुग्ण हि नाहीये मी खात्री देतो तुला.
थॅंक गॉड, मग हे काय आहे.
ऐक, मी त्याला हिप्नोटाइझ केलं.त्याच कुणावर प्रेम होत का ? काही तुझ्या पासून लपवली आहे आधी गोष्ट आहे का ? असा विचारलं,तर उत्तर नाही असेच आलं.तो तुझ्यावर पूर्वी सारखंच प्रेम करतोय.
मग .
मग त्याला म्हटलं तू पहाटे काय करतोस.तर झोपलेला असतो म्हणला.मग कधी कधी तू खूप खुश होऊन हसत असतोस ,जागा होत नाही तेंव्हा काय होत असत झोपेत.या प्रश्नाचं उत्तर ऐकून मी गार झालो.
काय म्हणला ?
तो म्हणला त्याच्या स्वप्नात ती येते.मग आम्ही खूप गप्पा मारतो,हिंडतो फिरतो,मजा करतो. तिच्या बरोबर वेळ कसा मजेत जातो.मग मी विचारलं,त्या वेळी कुणी हाक मारली तर तुला कळत?तर म्हणला अजिबात प्रश्नच येत नाही.ती मला गुड बाय म्हणून गेली कि च मी जागा होतो.तो वर मी तिचाच असतो.
मग ती कोण आहे,तुझ्या ओळखीची कि कल्पनेतली?
नाही मी ओळखतो तिला.आमची भेट माझं पोस्टिंग हिमाचल ला झालं तेंव्हा झाली होती.
म्हणजे तुम्ही प्रेमात पडला होतात?
नाही फक्त कलीग आणि म्हणून छान मित्र हि झालो होतो.
तुझ्या मनात ती भरली होती का ?
उत्तर आलं, मी तसा विचारच केला नाही कधी त्या वेळी तिच्या बाबतीत.कारण माझं लग्न सुनंदाशी झालेलं होत आणि आम्ही सुखात होतो.पण ती माझी विशेष काळजी घेत असे.खूप मानायची मला.
तर हे असं आहे.
अरे सुशांत मला काही समजत नाहीये,हे काय आहे?
सुनंदा मी माझ्या परीने निष्कर्ष काढलाय.
ती जी कुणी होती तिच पंकजवर मनापासून प्रेम होत.पण हा संसारी आणि सभ्य असल्यानं तिला ते व्यक्त करता आलं नाही.तिच्या मनांत हा अजून आहे.माझा अंदाज असा आहे कि, ती पहाटेच्या वेळी यांच्या बाबतीत स्वप्न रंजन करते.तिची याच्या विषयी ओढ इतकी तीव्र आहे कि ती याच्याधी मानसिक कनेक्ट होते.याच्या मनात तिच्या विषयी सॉफ्ट कॉर्नर असल्यानं हा हि तिच्या प्रभावाखाली येतो.दोघाचं मानसिक मिलन सुरु होत.पण जाग आली कि याला काही आठवत नाही.असं म्हणूया कि ती उत्तर रात्री यांचा ताबा घेते.
तेंव्हा तो तिचाच असतो.
हे असं आहे? असं होत,होऊ शकत ?
हे माझं लॉजिक आहे.तुला माहितीय न ती थिअरी,तुम्हाला जे हवंय त्याचा सतत विचार करा.त्या दृष्टीने पावलं उचला ती गोष्ट तुमच्या मनाच्या ताकतीने,इच्छा शक्तीने तुम्हाला मिळते.हे हि तसेच आहे.तो तुझाच आहे फक्त त्या वेळी तिचा असतो.
हे भयंकर आहे.हे थांबवता येणार नाही का ?सुनंदाच्या डोळ्यांत पाणी तरारल.
त्याच्या मेंदूतून तिच्या स्मृती पुसणे कठीण आहे.जो वर या गोष्टीचा जास्त त्रास होत नाही तो वर आपल्या कडे वेळ आहे.मी माझ्या ओळखितले विदेशी मनोविकार तज्ञ आहेत त्यांच्याशी डिस्कस करीन.मार्ग निघेल.
सुशांत नको तस करू.
का ग?
अगदीच हाताबाहेर गेलं तर पाहू.तो एरवी नॉर्मल असतो.असा स्वप्नातून जागा होतो न तेंव्हा इतका फ्रेश दिसतो कि दृष्ट काढावी. आणि एक सांगू.ती जर इतकं प्रेम करू शकतेय इतक्या दुरून तर तिला हे सुख लाभू दे रे.तिच्या साठी मी पंकजला शेअर करीन. उत्तर रात्री चे काही प्रहर काही दिवस तो तिचा असू दे.तो माझ्याशी प्रतारणा करत नाहीये,त्याला हे होतंय यांची जागेपणी जाणीवच नसते मग हरकत नाही.पण हे तुला तो बोललाय हे त्याच्या लक्ष्यात असेल न?
नाही.तशी कमांड दिली होती त्याला,जागा होशील तेंव्हा आताच आपलं बोलणं तुला आठवणार नाही.पण सुनंदा तू ग्रेट आहेस.पंकज खरच नशीबवान आहे.दोन्ही कडून ताबा असलेला.