रव्या !

रविन्द्र महादेव पिळवणकर.आमचा मित्र रव्या.

याची माझी दोस्ती आम्ही पोयनाड ला मुंबई सोडून रहायला गेल्यावर झाली.

आमच्या सावंत बंधुच्या घरी सर्व मित्र दिवसात केंव्हाही ओटीवरच्या बाकड्यावर जमायचो.संध्याकाळी आमच्या घरी.

हा तसा मित भाषी.उंच.इमानदारीत अभ्यास करणारा.इतकच नव्हे तर स्वतः शिकत असताना आणखी काही लोकांना शिकवत असे.मला सुद्धा गणितात पास होण्यात याचाच सहभाग आहे.मी कधीही तयार नसे शिकायला गणित.हा घरी येऊन फक्त बसत असे.मला कधी रागावला नाही.पण मी जास्तच टाईम पास करतोय दिसलं कि,बर आपण आता बसूया अभ्यासाला कि मी जाऊ म्हणत असे.मग मी बसत असे.मी नाही तोच पास झाला गणितात पुन्हा एकदा.

गुगुल अलीकडं आलं.तेंव्हा गावात संध्याकाळी 6 च्या आत ट्यूब लाईट लावून ठेवली तर ती पेटत असे कारण मग लाईट लोड जास्त झाल्याने डिम होत.मग ट्यूब लागत नसे.अशी स्थिती.

युट्यूब ,नेट तर नावाच नव्हतं अस्तित्वात.

तर त्या काळी देखील याचं ज्ञान अप टू डेट असे.बर घरात सायन्स नियतकलिक वग्रे पडिक असत असही नव्हतं.हा सायन्स चाच विद्यार्थी तसा.पण आज आहेत तशी साधन अजिबात नव्हती.

तरी देखील याच्याकडं रेडिओ,स्टोव्ह,टेप रेकॉर्डर,एकतर प्रोजेक्टर आला होता अस सगळं रिपेअर करत असे.माझी सायकल त्यानं रायगड ट्रिप वेळी स्वतः केली होती तशी आज माझी बाईक देखील चालत नाही अशी मस्का तयार केली होती.माझा tv देखील बंद पडला तर यान उघडला आणि सरळ बाबांना मी म्हणतो तो नंबर लिहून दे.तो ट्रान्झिस्टर आणायला सांग tv चालू होईल.मी आ वासून बघतच राहिलो.तुला कस कळलं?

अ तो पॉवर सप्लाय चा आहे.तो उडाला.म्हणून बंद पडलाय tv.

पण तो बसवेल कोण?

मी आहे न!!!

तर अस हे ज्ञान तो कुठून गोळा करीत असे हे आजही कळत नाहीये मला.

एकदा मजा झाली.गावात काही आणायला गेलो तर व्यापाऱ्यांची पोर बाईक वर जात होती आणि येताना गोणीतून काही भरभरून आणत होती.काय सुरूय कळत नव्हतं.मग सावन्ताच्या ओटीवर जनरली सगळे असत तिथ बातमी लागली.कुठंतरी बोट फुटली नी त्यात काही माल आहे तो गोळा करून आणतायत.कोळी म्हणत होते,डायऱ्या आहेत कसल्या आणि खोके आहेत.रवी आला.म्हटलं काय रे असेल?

आ ss वर्णन ऐकून व्हिडीओ कॅ सेट न प्लेअर असतील.

हे काय असत?

तू ऑडिओ ऐकतोस न प्लेअर वर तस व्हिडीओ.

म्हणजे?

सिनेमा दिसेल तुला .

कुठ?

tv ला प्लेअर कनेक्ट करायचा.त्यात व्हिडीओ कॅसेट टाकायची.सिनेमा सुरु.

अस कस होईल?

होत.

मला पटल नव्हतं.पण लगेच काही दिवसात गावात व्हिडीओ प्लेअर भाड्यान मिळू लागला.आम्ही तो भाड्यान आणला तेंव्हा समजलं.

तो आणल्यावर देखील एकदा कॅसेट स्लो वाटू लागली.हा उठला आणि एक बटन पिळलं तर परत स्पीड जागेवर आला.

हे सगळं कुठ माहित झाल याला समजत नाही.

मला ब्रेच प्रश्न पडत असतात आजही.पण आज युट्यूब,नेट मदतीस आहे.गुगुल बाबा आहे.विचारलं कि सांगतो बिचारा.पण कधी तो हि निरुत्तर होतो मग आमचा ओरिजनल गुगुल बाबा ला आहे त्याला माझा फोन जातो.उत्तर मिळतच.

pc च्या बाबतीत पण हा निष्णात आहे.एकदा त्याच्या घरी गेलो होतो तेंव्हा यान त्याचा pc दाखवत सगळं प्राथमिक समजावलं. आता मी ड्युटी वर जातो तू बस pc वर नी हवं ते कर.

अरे पण मी काही चूक केली तर?

नाही करणार तू मला खात्री आहे.

आणि तुझं काही खाजगी ओपन झाल तर?

ते तस काही नाही त्यात.आणि असलं तरी निदान आज तरी तुला सापडणार नाही😀

म्हणून गेला नी मी त्याच्या pc वर बसलो होतो बघत सगळं कस चालत ते.

पुढ माझ्या एका स्टुडन्ट न या बाबतीत बरंच शिकवलं.

रवीन एकदा त्याच्या कड असेम्बल करायला आलेला pc मुद्दाम माझ्या समोर जोडून दाखवला होता.

आता भेट होत नाही रोजची.कधी काळी गेलो नी तो घरी असेल तर थोडावेळ भेट होते.

असे आणि काही मित्र भेटले पोयनाड ला जे इतकी वर्ष झाली तरी अत्यंत जवळचे आहेत.कधीही गेल तरी मधली गॅप बिलकुल जाणवत नाही.

त्यांच्या विषयी मग लिहीनच.

मुंबईत एक ग्रुप आणि पोयनाड चा एक असे दोन सेट आहेत आमचे मित्रांचे.दोन्ही प्रिय.आणि दोन तबल्यातले आहेत.

या सर्व लोकांमुळ आयुष्य समृद्ध होत.