प्राणी पालक

त्या खास पाळलेले प्राणी फिरवायला आणायला म्हणून तयार केलेल्या पार्क मध्ये काही माणसं भेटली. जी वेगवेगळे प्राणी पालक होते.अगदी वाघ सिंह ते पोपट मैना सारखे पक्षी.एकेक जण आपले प्राणी सांगत होता.मो पोपट पाळालाय,मी मैना . ते ,मी सिंह पाळलाय. मग एक जण म्हणला मी तर गोरिला ठेऊन आहे.ज्याच्याकड जास्त हिंस्त्र प्राणी त्याच्या कडे लोक कौतुकानं ,आदराने बघत होते.शेवटी मी उरलो.मी गप्प बसून ऐकत होतो. न राहवून आपला प्राणी सर्वात हिंस्त्र आहे अस ज्यांना वाटत होतं त्यांनी मला विचारलं,तुझं काय?तू काय पाळल आहेस?म्हटलं आमचं जरा वेगळं आहे.
पोमेरियन कुत्रा कि खारुताई,अस म्हणून सगळे हसले आणि एकमेकांना टाळ्या देऊ लागले.
मग मी म्हटलं,बाबांनो मी एक माणूस पाळला आहे!
आता सर्व स्तब्ध झाले.
तू पिंजरा मजबूत करून घेतला असशील न?
नाही,मी त्याला मोकळा च ठेवतो.
आता मात्र सगळे उठून उभे राह्यले आणि मला कमरेत वाकून अभिवादन करून म्हणले,
बाबा तू ग्रेट आहेस.आम्ही आमच्या पाळीव प्राण्यांना हिंस्त्र म्हणत होतो आणि असे डेंजरस श्वापद पाळलाय याचा खोटा अहंकार बाळगून होतो.तू मात्र चक्क माणूस पाळून शांत आहेस?कल्पनाच करवत नाही.आमच्या सर्वांपेक्षा तू ग्रेट आहेस. तुझ्या त्या प्राण्याने तुझा बळी घेतला ,हि बातमी कधीतरी ऐकायला येईलच कदाचित. पण म्हणून त्या आधी तुझ्या कर्तृत्वाबद्दल तुझं अभिनंदन करतो.तुला अनेक शुभेच्छा मित्रा.स्वतः ची काळजी घे.
आणि मी तिथून निघून आलो शांत पावलं टाकत.ते लोक दुतर्फा उभं राहून मला अभिवादन करत होते.सचिन रिटायर्ड होऊन पॅव्हेलिअन मध्ये जाताना त्याला कस वाटलं असेल याचा प्रत्यय मी हि घेतला.
😊